Услаўленыя беларускія касманаўты вырашылі прыняць удзел у ўпадабанай школьнікам рэспубліканскай акцыі «Крок да поспеху» і пабывалі ў гасцях у рабят, якія адпачываюць у выхаваўча-аздараўленчым лагеры ім. Гагарына ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Аб заваёўніках пазаземнай прасторы родам з Беларусі хлопцы ведаюць не па чутках: дасягненні кожнага не раз асвятляліся па тэлевізары, на радыё, у газетах і сацсетках. У абодвух за плячыма няпросты шлях да мары, бо ў космас адпраўляюцца толькі лепшыя.

Сустракалі нацыянальных герояў выхаванцы лагера хлебам і соллю. Маляняты выканалі палымяны танец, дзеці старэй пазнаёмілі гасцей з музеем касманаўтыкі пад адкрытым небам. Не абышлося без асабістых зносін: госці адказвалі на шматлікія пытанні рабят. Шмат каго ўразіў факт з біяграфіі Марыны Васілеўскай, якая пра касманаўтыку і не марыла:

- З дзяцінства хацела быць настаўнікам, але жыццё распарадзілася інакш - каля сямі гадоў працавала бортправадніком ў авіякампаніі і нават падумвала змяніць сферу дзейнасці. Як раптам мне прапанавалі прайсці адбор у касманаўты. Тым, што з трох тысяч кандыдатаў выбралі менавіта мяне, абавязана добрай фізічнай і псіхалагічнай падрыхтоўцы: бортправаднікі адпрацоўваюць многія аварыйныя пазаштатныя сітуацыі - тушаць пажары на макетах самалёта, скачуць з крыла ў ледзяны басейн, ведаюць, як супакоіць пасажыраў і не паддацца паніцы ў крытычнай сітуацыі.

Як прызналася першая беларуская жанчына-касманаўт, больш за ўсё ў пазаземнай экспедыцыі ёй спадабалася ні з чым не параўнальнае адчуванне бязважкасці. А вось страх, як аказалася, адважнай дзяўчыне не знаёмы:

- Я люблю неба, таму пра тое, што ў космасе нешта можа выйсці з-пад кантролю, нават не думала. Імкнулася сфакусавацца на добрым. У нас падабралася адказная і прафесійная каманда, што яшчэ больш надало ўпэўненасці. За два тыдні, пакуль доўжылася наша экспедыцыя, сталі аднадумцамі, бо працавалі на карысць навукі.

Калі Марына Васілеўская на МКС аказалася ўпершыню, то Алегу Навіцкаму вопыту не займаць: для яго палёт на караблі стаў чацвёртым па ліку. Касманаўт са стажам падзяліўся пацешнай гісторыяй:

- Аднойчы захацеў зрабіць фота з ілюмінатара. Фотаапарат напагатове, і раптам бачу, як са зваротнага боку на мяне глядзіць вялізнае вока. У першыя секунды нават спалохаўся: што гэта? А потым зразумеў, што з-за складанага праламлення святла ўбачыў свой уласны, проста ў павялічаным выглядзе.

Аўтару пытання Жене Мішакову адказ спадабаўся. Ды і ў цэлым ад магчымасці пагутарыць з заваёўнікамі космасу хлопец у захапленні. Аб тым, што адбываецца ў пазаземнай прасторы, ведае з фільмаў, таму ўпэўнены: праца касманаўта толькі для моцных духам.

- Не ведаю, ці змог бы я вытрымаць такія ж выпрабаванні на трываласць, як Марына Васілеўская і Алег Навіцкі, але стаць такім жа прафесіяналам сваёй справы мне б хацелася. Мару дабіцца вышынь у плаванні, добра вучуся ў школе, каб мной ганарыліся сям'я і сябры.

Знайшліся і тыя, для каго прафесія касманаўта - вялікая жыццёвая мэта. Сярод смельчакоў – Арцём Чапярук. Хлопец упэўнены ў сваіх сілах, таму, каб быць моцным і цягавітым, узмоцнена займаецца спортам:

- Стаць касманаўтам можа не кожны - шанец адзін на мільён! Але я гатовы паспрабаваць. Гэта цікавая прафесія. Лічу, касманаўты - звышлюдзі: яны нічога не баяцца і могуць знайсці выйсце з любой сітуацыі. Мне б хацелася быць такім. А калі не атрымаецца, займуся прафесійна футболам, дзе ў мяне шмат перамог сярод аднагодкаў.

Напрыканцы сустрэчы Марына Васілеўская падзялілася з хлопцамі рэцэптам поспеху: дабіцца вышынь ёй дапамагло жаданне расці, упартасць і вера ў сябе. Сур'ёзна дапамагла і падтрымка прафесіяналаў са свету касманаўтыкі, дзякуючы чаму палёт на караблі "Саюз МС-25" увайшоў у гісторыю суверэннай Беларусі.

- Высока шаную каманду, з якой давялося працаваць. Значнай для мяне аказалася і падтрымка Кіраўніка дзяржавы. Прэзідэнт верыў, што ў нас усё атрымаецца. Так і выйшла. Мой прыклад пацвярджае: шанц праявіць сябе ёсць у любога з нас. Я з простай сям'і, але заўсёды шмат вучылася і працавала, каб дабіцца большага. Гэта і ёсць ключ да поспеху.